Περί της τρομοκρατίας και της αναγκαιότητας συμμετρικής βίας

 

Σε αμιγώς πολιτικό-φιλοσοφικό επίπεδο, αναντίρρητα συμφωνώ ότι η βία που εκπηγάζει ιδιαζόντως από οργανωμένη τρομοκρατική επίθεση, είτε η βία της Χαμάς προς άμαχους πολίτες του Κράτους του Ισραήλ, είτε της βίας των ισλαμιστών ανταρτών προς άμαχους του Ομοσπονδιακού Κράτους της Μεγάλης Ρωσίας, θα πρέπει ως πολυεπίπεδη αναγκαιότητα να απαντηθεί με δυσανάλογο τρόπο και ισχυρή πυγμή.

Με την ειδοποιό διαφορά και διάκριση ότι η βία ως απάντηση στην τρομοκρατία της Χαμάς ή των ισλαμοφασιστών που κτύπησαν αμάχους στην Ρωσία, να είναι συμμετρική και ακριβής χειρουργική επέμβαση στο καρκίνο της τρομοκρατίας, χωρίς περιττές παράπλευρες απώλειες.

Σε καμμία περίπτωση δεν μπορεί να συμφωνήσουμε ότι η βίαιη απάντηση σε τρομοκρατικές επιθέσεις σε συγκεκριμένους στόχους τρομοκρατίας ότι θα πληρώσουν την νύφη αθώοι με παράπλευρες απώλειες αμάχων.

Αν υφίσταται μία της εκατό περίπτωση να πεθάνει κατά λάθος έστω και ενας αθώος πολίτης από μία οργανωμένη επίθεση κατά ενόπλων φίλων της τρομοκρατίας, δεν μπορώ να συναινέσω στην εν λόγω βία.

Δεν μπορώ να συμφωνήσω στην θυσία ενός ή μερικών αθώων αμάχων πολιτών, για να ζήσουν με την ησυχία τους οι περισσότεροι, εξοντώνοντας παράλληλα τα υποκείμενα τρομοκρατίας. Για χάρη των πολλών, δεν θυσιάζουμε αθώους.

Αν οι αθώοι ήτο οικεία πρόσωπα θα συναινούσατε; Προφανώς όχι!

Του Παναγιώτη Νούνη

Ελεύθερος Στοχαστής