Με ποιόν τρόπο αγαπάμε ο ένας τον άλλον;

 

Με ποιόν τρόπο αγαπάμε ο ένας τον άλλον;

Η απέλπιδα κατάσταση του προτεσταντικού Καλβινισμού και της «χριστιανικής ηθικής» του θεωρούν δογματικώ τω τρόπω ότι δεν υφίσταται κανένας τρόπος να αποκτήσει ο πιστός την θεία Χάρη, πράγμα που καταδικάζει το άτομο και τον χριστιανό πιστό σε μία επίγεια κόλαση. Αποτέλεσμα των εσφαλμένων και αλλότριων θεολογικών τους προϋποθέσεων.

Πρόκειται, για την ίδια και αυτή στάση των Φαρισαίων, οι οποίοι εμπόδιζαν τους πιστούς Εβραίους προς τον δρόμο της βασιλείας των ουρανών, εξ αιτίας της ιουδαϊκής ηθικής και του Νόμου.

Θεο-λογικά, θα πρέπει να υφίσταται κάποιος πρακτικός και εμπειρικός απλανής και ορθός εσωτερικός τρόπος και δρόμος για να αποκτήσει ο πιστός την θεία Χάρη, την εσωτερική χαρά και γαλήνη, την φιλανθρωπία και το έλεος του Θεού, για τα οποία ομιλούν και περιγράφουν σε όλους τους αιώνες συγκεκριμένοι τω όντι φωτισμένοι Πατέρες της Εκκλησίας και Φίλοι του Θέου.

Όλα έχουν να κάνουν, εικάζω, με το καλοπροαίρετο φιλάνθρωπο και αγαπητικό και ερωτικό άνοιγμα του ανθρώπου προς τον κάθε συνάνθρωπο και τον Θεόν, σε σταυρική διάσταση δηλαδή, ώστε να γίνει θετικός και ανοικτός αγωγός της ρέουσας θείας Χάριτος.

Όλα αυτά, αντιλαμβάνεστε, ότι έχωσι εκμηδενιστεί από την ιερά Μητρόπολη Ταμασού μετά των συν αυτώ...

Του Παναγιώτη Νούνη