Παναγιώτη Νούνη, Ποιά η σχέση του αθεϊσμού με την πίστη;
Ποιά η σχέση του αθεϊσμού με την πίστη;
Όταν ο Κρισναμούρτι ισχυρίζεται ότι η πίστη και η απιστία ή ο αθεϊσμός είναι το ίδιο και το αυτό πράγμα ενώ συνάμα λέει ότι είναι αντίθετες όψεις του ίδιου και αυτού νομίσματος, εννοεί, ότι τόσον ο πιστός θειστής όσον και ο άθεος ελαύνονται από συγκινησιοκρατικά ή συναισθηματικά κριτήρια.
Π.χ.: είμαι τυχερός στην ζωή, αισθάνομαι ωραία και άρα συναφώς είμαι ευγνώμων και ευλογημένος και πιστεύω με ερωτική σφοδρότητα στον Θεό. Είμαι κάπως άτυχος στην ζωή, αισθάνομαι άσχημα και συνεπώς είμαι ανικανοποίητος, αγνώμων και έχω μια ερωτική ψύχωση και μανία εναντίον της πίστης και των πιστών, έχω μια καθημερινή συναισθηματική αρνητική στάση κατά του Θεού.
Στην θεολογική πραγματικότητα όμως η πίστη και η πνευματική γνώση, είναι απόλυτα δώρον και χαρισματικές καταστάσεις εκ του δωροθέτου Θεού και όχι ανθρώπινο κατόρθωμα, το οποίον ενεργοποιείται ή απενεργοποιείται μέσω της ανθρώπινης βούλησης.
Π.χ.: Οι πιστοί και η πίστη εξ αυτών, είναι ωσάν τους ανθρώπους που έχουν καθημερινά ενεργοποιημένο το κινητό τους γιατί βούλονται να έχουν ανοικτή επικοινωνία κυρίως με άλλους ανθρώπους, οικείους, φίλους, συγγενείς και άγνωστους.
Ενώ οι άπιστοι, είναι ωσάν τους ανθρώπους που ενώ έχουν καθημερινά το κινητό μαζί τους, αρνούνται πεισματικά να το ενεργοποιήσουν, γιατί δεν πιστεύουν στην εξ αποστάσεως επικοινωνία με άλλους ανθρώπους, αλλά στην ουσία αρνούνται σπό εγωισμό να το ενεργοποιήσουν γιατί ήθελαν το τελευταίο μοντέλο τεχνολογίας iPhone, και αυτοί κρατούν το προτελευταίο.
Ο Κρισναμούρτι, πολύ ορθά επισημαίνει ότι όποιος αναφέρεται στην λέξη θεός -ή επικαλείται το Θεό- δεν βρίσκεται ο Θεός στην λέξη ή στο νόημα και τα κατηγορήματα που δίνει ο νους.
Ο ίδιος επισημαίνει κάτι το εξίσου εκπληκτικό και αναντίρρητο γεγονός: τόσο ο πιστός θειστής αλλά όσο και ο μη πιστός ή ο άθεος, ενδεχομένως, λόγω των νοητικών κατασκευών και σχημάτων να έχουν δημιουργήσει μια ψευδαίσθηση πίστης ή μια ψευδαίσθηση απιστίας, περί του Θεού.
Είτε ο πιστός να νομίζει ότι πιστεύει και λατρεύει τον αληθινό Θεό, ενώ στην ουσία να αστοχεί, και να πιστεύει σε μια ειδωλική εικόνα ενός μη πραγματικού θεού, πραγματικού μόνο στην φαντασία του υποκειμένου.
Είτε ο μη πιστός δημιουργεί μια κατά φαντασίαν σχέση πιστού-Θεού με αντικείμενα της επιλογής του, συνήθως με τα βιβλία της Επιστήμης, αφού είναι οι Γραφές τους, οι επιστήμονες οι σοφοί και άγιοι τους, η θεά Επιστήμη είναι η πανταχού παρούσα και τα πάντα πληρούσα ... τα εμβόλια και φάρμακα η θεία Κοινωνία τους κ.ο.κ.
Ο Κρισναμούρτι, προσφέρει πολύτιμα φιλοσοφικά εργαλεία για αναστοχασμό.
Του Παναγιώτη Νούνη
Ελεύθερος Στοχαστής
______________
Ο Αθεϊσμός και η Πίστη είναι το ίδιο: Είναι οι αντίθετες όψεις του ίδιου νομίσματος. Αν μπορούμε να παραμερίσουμε εντελώς τη θετική ή αρνητική πεποίθηση, όταν αυτό συμβαίνει στην πραγματικότητα, τότε το ερώτημα, "Υπάρχει Θεός;" έχει εντελώς διαφορετικό νόημα. Η λέξη θεός με όλη της την παράδοση, τη μνήμη της, τις διανοητικές και συναισθηματικές της εκδηλώσεις- όλα αυτά δεν είναι θεός. Η λέξη θεός δεν είναι ο Θεός.
Μπορεί λοιπόν ο νους να είναι ελεύθερος από τη λέξη;
Τώρα με τη λέξη θεός δεν υπάρχει συμφωνημένη αναφορά, όμως ο κάθε άνθρωπος δημιουργεί τη δική του εικόνα για αυτό για το οποίο δεν υπάρχει αναφορά. Ο θεολόγος το κάνει με έναν τρόπο, ο διανοούμενος με άλλον, και ο πιστός και ο άπιστος με τους δικούς τους διαφορετικούς τρόπους.
Άρα η λέξη μας έχει οδηγήσει στην ψευδαίσθηση και όχι στον Θεό. Ο Θεός, η λέξη, είναι η ψευδαίσθηση την οποία λατρεύουμε. Και ο μη πιστός δημιουργεί την ψευδαίσθηση ενός άλλου θεού που λατρεύει - του κράτους, ή κάποια ουτοπία, ή κάποιο βιβλίο που πιστεύει ότι περιέχει όλη την αλήθεια.
Σας ρωτάω λοιπόν, μπορείτε να απαλλαγείτε από τη λέξη;
Επομένως, αυτό είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνετε: να πειραματιστείτε και να μάθετε αν μπορείτε να δείτε τα γεγονότα χωρίς τις καταδικαστικές επιπτώσεις που σχετίζονται με ορισμένες λέξεις.
Εάν μπορείτε να εξετάσετε τα γεγονότα χωρίς συναισθήματα καταδίκης ή έγκρισης, θα διαπιστώσετε ότι στην ίδια τη διαδικασία της εξέτασης υπάρχει μια διάλυση όλων των φραγμών που έχει δημιουργήσει το μυαλό ανάμεσα στον εαυτό του και τα γεγονότα.
Του Τζιντού Κρισναμούρτι
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου