Παναγιώτη Νούνη, Η γενέθλιος ημέρα της Ελληνικής Σημαίας
Πολιτικός Στοχασμός Νούνη #001.13.01.26
Η Ελληνική Σημαία δ ε ν είναι απλώς ένα εθνικό σύμβολο, αλλά είναι ένα πολιτικό συμβάν διάρκειας. Από τη στιγμή που καθιερώθηκε η γεννέθλιος ημέρα, στις 13 Ιανουαρίου 1822, από την Α΄ Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου, η σημαία παίδες δ ε ν λειτουργεί ως διακοσμητικό σημείο ταυτότητας, αλλά ως μορφή σχέσης: σχέση ανθρώπου - κοινότητας, κοινότητας - έθνους, σώματος - Ιστορίας, ελευθερίας – θυσίας.
Στην πολιτική φιλοσοφία, το Έθνος δεν συγκροτείται μ ό ν ο από θεσμούς και νόμους, α λ λ ά από αυτό που οι αρχαίοι προγόνοι μας ονόμαζαν ἔ ρ ω ς (έρωτας): εκείνην την εσωτερική εκρητική μανία και έλξη προς το κοινό αγαθό.
Η Ε λ λ η ν ι κ ή Σημαία εγγράφει αυτόν τον έρωτα στο ορατό πεδίο και στην ιστορία της. Δεν απαιτεί απλώς υπακοή, ούτε στείρα ανεμίσματα, αλλά προκαλεί δέσιμο, συμμετοχή, διάθεση προσφοράς. Γι’ αυτό και τη σήμερον δεν είναι ουδέτερη, καθότι όποιος την αγαπά, αφού είναι απαιτητική και ποιοτική ερωμένη, εκτίθεται!...
Η αγάπη, όμως, είναι το βαθύτερο πολιτικό της περιεχόμενο. Όχι η συναισθηματική και ρομαντική αγάπη, αλλά η αγάπη ως ευθύνη: η απόφαση να παραμείνεις πιστός σε κάτι που σε υπερβαίνει. Και τούτο συμβαίνει σπάνια.
Η Γαλανόλευκη της καρδιάς μας, ενσαρκώνει, αυτή την αγάπη και τον έρωτα που δεν εξαντλείται στο παρόν, αλλά συνδέει τους κεκοιμημένους μας ήρωες και αντιήρωες, τα ανέραστα υποκείμενα που την χλευάζουν και υποτιμούν, συνδέει τους ζωντανούς και τους νεκρούς μας, συνδέει ιδιαζόντως τους αγέννητους Έλληνες και Ρωμιούς σε ένα κοινό και αμοιβαίο ηθικό αξιακό ορίζοντα.
Γι’ αυτό η Ελληνική Σημαία ενοχλεί. Διότι, θυμίζει ότι η πολιτική δεν είναι μόνο διαχείριση και μάσα με δέκα μασέλες, αλλά και πίστη προς αυτήν, όχι μόνο δικαίωμα, αλλά και θυσία.
Και όσο θα υπάρχουν άνθρωποι, εικάζω, που ερωτεύονται την ελευθερία και αγαπούν το κοινό τους σπίτι, η ερασμία Σημαία θα παραμένει ζωντανή — όχι ως ένα απλό ύφασμα όπως την βλέπουν οι ενάντιοι και εχθροί της, αλλά ως υπόσχεση λαμπράς Ιστορίας, εν μέσω ηδονών, οδύνων και ωδινών.
Του Παναγιώτη Νούνη,
Κοινοβουλευτικός Συνεργάτης
13 Δεκεμβρίου, 2026
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου