Παναγιώτη Νούνη: Οι τζούφιες συνθηματολογίες του ΕΛΑΜ

 

Πολιτικός Στοχασμός Νούνη #009.08.01.26

Οι τζούφιες συνθηματολογίες του ΕΛΑΜ

Ο πολιτικός λόγος του ΕΛΑΜ υπάρχουν φορές που έχει μια αξιοθαύμαστη τραγελαφική συνέπεια:

λέει πάντα το αυτονόητο με τον στόμφο της αποκάλυψης. Η Τουρκία εισέβαλε, η κατοχή συνεχίζεται, η Ευρώπη υπεκφεύγει. Σωστά όλα. Δεν αντιλέγει κανείς. Υπάρχει κανένας που να διαφωνεί;

Το πρόβλημα είναι ότι: μόλις τελειώσει η καταγγελία, τελειώνει και η πολιτική φιλοσοφία τους. Σαν να πιστεύει κανείς ότι η Ιστορία και οι ψηφοφόροι, το εκλογικό σώμα, θα συγκινηθεί από τον κραυγαλέο τόνο της φωνής τους και θα διορθωθεί αυτομάτως μόνη της.

Λογικά, το σχήμα είναι απλό και βολικό: όποιος δ ε ν φωνάζει αρκετά, όπως τους χούλιγκανς των γηπέδων, προδίδει την πατρίδα του. Μόνο που η πολιτική δεν είναι διαγωνισμός έντασης συνθημάτων, ούτε πατριωτισμός με υψηλά ντεσιμπέλ.

Φιλοσοφικά, το ΕΛΑΜ, αντιμετωπίζει την αλήθεια σαν χαζοχαρούμενο τρόπαιο ηθικής ανωτερότητας: την υψώνει, την επιδεικνύει και μετά αποσύρεται ικανοποιημένο. Η αλήθεια, όμως, στην πολιτική δεν ζητά χειροκρότημα και οπαδούς, αλλά ζητά στέρεους και ικανότατους θεσμούς, αγαστές συμμαχίες και γερή αντοχή στον χρόνο.

Πολιτειολογικά, η αφέλεια της διοίκησης του ΕΛΑΜ είναι σχεδόν τραγελαφικά ποιητική: η Κυπριακή Δημοκρατία εμφανίζεται να μπορεί να επιβληθεί στο ευρωπαϊκό σύστημα, απλώς, απλούστατα για τους απλούς και αφελείς, απλά κατονομάζοντας κραυγαλέα τον ένοχο. Προφανώς, αυτό δεν κάνουμε τόσα χρόνια προς εσωτερική κατανάλωση;

Αν, και μόνο αν, ίσχυε πραγματικά αυτό, τότε, και μόνον τότε, η διεθνής πολιτική θα είχε επιλυθεί εδώ και δεκαετίες με ανακοινώσεις Τύπου.

Ο πατριωτισμός που περιορίζεται στην αγανάκτηση και στα συνθήματα ομοιάζει με καθρέφτη: σε καθησυχάζει γιατί βλέπεις τον εαυτό σου «σωστό». Ο νουνεχής πατριωτισμός, όμως, αντίθετα, προτιμά το δύσκολο έργο της στρατηγικής, της θεσμικής σοβαρότητας και της πολιτικής ωριμότητας.

Και κάπου εκεί, χωρίς κραυγές και χωρίς ηρωικές πόζες, το νόημα προκύπτει σχεδόν αθόρυβα: αν ζητούμε πατριωτισμό με αποτέλεσμα και όχι με «αυτοϊκανοποίηση», και ο νοών νοείτω, η επιλογή για όλους εμάς, που έχουμε εγκαταλείψει άρδην τον ΔΗΣΥ και δεν επιθυμούμε παράλληλα καμμία σχέση με τον κακόδοξο Εθνοφυλετισμό του ΕΛΑΜ, γέρνει προς το νεοπαγές ΔΕΚ, το Δημοκρατικό Εθνικό Κίνημα.

Του Παναγιώτη Νούνη,

Κοινοβουλευτικός Συνεργάτης

8 Ιανουαρίου, 2026