Παναγιώτης Νούνης: Περί Εργατικής Πρωτομαγιάς (Προς φιλότιμους και φιλόπονους εργαζόμενους)
Πολιτικός Στοχασμός Νούνη #01.01.05.26
Περί Εργατικής Πρωτομαγιάς
(Προς φιλότιμους και φιλόπονους εργαζόμενους)
Η Εργατική Πρωτομαγιά δ ε ν είναι απλώς μια επέτειος μνήμης, αλλά είναι θεωρώ μια ζωντανή δοκιμασία συνείδησης.
Διότι, κάθε κοινωνία που επικαλείται τους αγώνες των φιλότιμων και πολυμοχθούντων εργατών της, αλλά ανέχεται την ανασφάλεια, την ακρίβεια, την αδικία και την εργασιακή εξάντληση, δ ε ν τιμά την Ιστορία — αλλά προφανώς την εκμεταλλεύεται.
Το ερώτημα νομίζω ότι δ ε ν είναι αν «τιμούμε» την εργασία και την Πρωτομαγιά. Το ερώτημα είναι αν τη σεβόμαστε γνήσια, αληθινά και έμπρακτα.
Αν ο νέος και νέα μας σήμερα ως εργαζόμενοι μπορούν να ζήσουν με δικαιοσύνη και με αξιοπρέπεια. Αν ο κουβαλητής οικογενειάρχης αντέχει το βάρος του μόχθου και κόπου της καθημερινότητας. Αν η πολιτεία προστατεύει ή απλώς διαχειρίζεται τη (δια)φθορά της;
Η πολιτική σήμερα θεωρώ και πάλιν, ότι δοκιμάζεται στο πιο απλό: μπορεί να εγγυηθεί δικαιοσύνη στην πράξη ή μήπως αναπαράγει σωρηδόν ανισότητες με ωραία και κούφια λόγια;
Η δική μας απάντηση είναι ξεκάθαρη: εργασία χωρίς δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια είναι μία σύγχρονη δουλεία. Και μία κοινωνία που το αποδέχεται, πρόκειται για μία βαριά αρρωστημένη και ετοιμοθάνατη κοινωνία που έχει ήδη παραιτηθεί από το μέλλον της και το μέλλον των παιδιών της.
Η Πρωτομαγιά, λοιπόν, δ ε ν ζητά χειροκρότημα. Όπως επίσης και οι υποψήφιοι του ΣΗΚΟΥ ΠΑΝΩ δεν ζητούμε χειροκρότημα.
Η Εργατική Πρωτομαγιά ζητά μίαν απόφαση. Να σηκωθούμε πάνω και να σταθούμε όρθιοι με κάθε τρόπο — όχι απέναντι σε σύμβολα, αλλά απέναντι στην ίδια την αδικία που κατατρώει τα σωθικά μας.
Μία μεγίστη αδικία που εξελίσσεται μπροστά μας (ανα)μέσα στα πολιτικά και εκκλησιαστικά δρώμενα, είναι και το εκκλησιαστικο-πολιτικό ζήτημα που ακούει 'σεβ. Μητροπολίτης Πάφου κ. Τυχικός' και η σκοτεινή διεφθαρμένη διαπλοκή μεταξύ της εκκλησιαστικής και πολιτικής εξουσίας ώστε να τον εκθρονίσουν κακόγνωμα, κακοκέφαλα, κακόβουλα και αντικανονικά για τα πολιτικοοικονομικής υφής συμφέροντά τους.
Ο Τυχικός, ήτο, είναι και παραμένει ως γνήσιος εργάτης και καλός ποιμήν του ιερού Ευαγελίου ως επόμενος τοις αγίοις Πατράσιν.
Γιατί στο τέλος, δεν ψηφίζεις απλώς έναν υποψήφιο ή ένα πολιτικό κόμμα της σειράς.
Ψηφίζεις, θέλω να πιστεύω, αν θα συνεχίσεις να αντέχεις ή/και αν θα απαιτήσεις να ζήσεις με δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια.
Οφείλεις να ψηφίζεις αυτούς που παλεύουν έμπρακτα με θεούς και δαίμονες για το άδικον.
Διαφορετικά, διαλέγεις και παίρνεις...
'ΣΗΚΟΥ ΠΑΝΩ' 
1 Μαΐου, 2026
____
Υγ.: Στη Λεμεσόν, όπου η ανάπτυξη τρέχει με γοργόν ρυθμό μονοσήμαντα σε γυάλινους πύργους, αλλά όμως, ο εργαζόμενος λαχανιάζει και αγκωμασσεί νυχθημερόν, η επιλογή δ ε ν είναι τοπική — αφού είναι υπαρξιακή.
Όσοι ψηφίζετε Λεμεσό, ξέρετε πολύ καλά: δεν λείπουν τα έργα. Λείπει η δικαιοσύνη. Και αυτή δεν χαρίζεται. Διεκδικείται με αγώνες και αγωνίες, με ηδονές και οδύνες, με θάρρος και τόλμη.
Και ο τολμών, νικά!...

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου