Παναγιώτη Νούνη: Η ερασμία αληθεύουσα αγάπη

 

Η ερασμία αληθεύουσα αγάπη

Η πιο επικίνδυνη φράση της εποχής μας δ ε ν είναι το μίσος, αλλά είναι μια ακίνδυνη, αποστειρωμένη «αγάπη» που δ ε ν τολμά να πει την αλήθεια.

Όταν λες «δεν ανήκω πουθενά», 'δεν έχω δίλημμα ', "δεν έχω θέσεις", συνήθως, σημαίνει ότι δεν λογοδοτείς σε τίποτα. Και τότε η αγάπη γίνεται βολικό συναίσθημα, χωρίς κόστος, χωρίς ευθύνη, χωρίς σταυρό.

Η πραγματική αγάπη δ ε ν είναι ουδέτερη, πολλώ δε μάλλον ψυχρή. Παίρνει θέση με ζέση. Κρίνει μανιωδώς το άδικο. Συγκρούεται με την αδικία. Θυσιάζεται, για το άδικον.

Η αγάπη, νομίζω, δ ε ν είναι βολικό καταφύγιο φυγής από την αλήθεια, την αλήθεια του έρωτα και της αγάπης, αλλά είναι η αγαπώσα μαρτυρία μέσα στην αλήθεια.

Μια κοινωνία που αντικαθιστά την αλήθεια με μία στείρα αγαπολογία δεν γίνεται πιο ανθρώπινη γίνεται πιο εύκολα διαχειρίσιμη. Γιατί οι άνθρωποι χωρίς ρίζες δ ε ν αντιστέκονται με πολιτική ή/και εκκλησιαστική ανυπακοή έναντι της περιρρέουσας διαφθοράς των εξουσιαζόντων — απλώς προσαρμόζονται και βολεύονται, όπως και στις διαπροσωπικές σχέσεις των.

Η αγάπη και ο έρως, σε συνδυασμό με την αληθεύουσα αγάπη, που αξίζουν δ ε ν ενώνει τα πάντα απρόσκοπτα και απροϋπόθετα. Αλλά ξεχωρίζουν, ενεργειακά.

Και γι’ αυτό εν τέλει η αγάπη και έρως, εκρητικές οντολογικές δυνάμεις, (απ)ελευθερώνουν και διεγείρουν τα πνευματικά αντανακλαστικά σε υπέρτατο βαθμό.

Παρ εκτός και αν λόγω του υπαρξιακού βολέματος στην εγωκεντρική συσπείρωση του Νάρκισσου εαυτού με τα συμπαρομαρτούντα, κατήντησες ο δήμιος του έρωτα και της αγάπης, δηλαδή ένα ανέραστο και υπάνθρωπο ψυχοπαθολογικά υποκείμενο.

Και το ξέρεις!...

Του Παναγιώτη Νούνη,

Ελεύθερου Στοχαστή