Παναγιώτης Νούνης: Περί των δολοφονηθέντων υπό της Κυπριακής Δημοκρατίας ηρώων Αγωνιστών της Ε.Ο.Κ.Α

 

Πολιτικός Στοχασμός Νούνη #01.09.05.26

Περί των δολοφονηθέντων υπό της Κυπριακής Δημοκρατίας ηρώων Αγωνιστών της Ε.Ο.Κ.Α

Η πιο μεγάλη κρίση ενός κράτους δ ε ν είναι όταν δολοφονούνται άνθρωποι, για πολιτικά κίνητρα. Είναι όταν δολοφονείται η ίδια η μνήμη τους.

Οι αείμνηστοι αγωνιστές -και δολοφονηθέντες από το νεοσύσαστο Κράτος της Κυπριακής Δημοκρατίας- της ΕΟΚΑ Νεοκλής Παναγιώτου και Ευριπίδης Νούρος δ ε ν ζητούν πλέον δικαίωση. Οι νεκροί σιωπούν στην Χώρα των Ζώντων. Οι ζωντανοί όμως οφείλουν να μιλούν.

Και όταν ένα διεφθαρμένο εκ γενετής Κράτος, ύστερα από 65 χρόνια, προσεγγίζει οικογένειες δολοφονημένων αγωνιστών με λογική «αποζημίωσης», γεννάται ένα φοβερό πολιτικό και ηθικό ερώτημα:

ζητείται αλήθεια ή απλώς μία νομικίστικη διαχείριση της ενοχής;

Η δικαιοσύνη, νομίζω μιας και δεν είμαι Νομικός, ότι δ ε ν είναι λογιστική πράξη. Δ ε ν είναι ασφαλιστικός συμβιβασμός. Δ ε ν αποτιμάται σε επιταγές και εξώδικα. Διότι, υπάρχουν εγκλήματα που δ ε ν παραγράφονται ιστορικά, ακόμη κι αν παραμένουν νομικά θαμμένα.

Ένα τρισάθλιο Κράτος που φοβάται να ανοίξει τους φακέλους του παρελθόντος, στην πραγματικότητα φοβάται τον ίδιο του τον καθρέφτη.

Η Κυπριακή Δημοκρατία οφείλει να αποφασίσει:

θέλει πολίτες με ιστορική συνείδηση ή σκυφτούς υπηκόους με επιλεκτική μνήμη;

Διότι, χωρίς αλήθεια, ούτε συμφιλίωση υπάρχει ούτε δημοκρατία. Αλλά ούτε δικαιοσύνη. Υπάρχει μόνο οργανωμένη κρατική λήθη.

Του Παναγιώτη Νούνη,

Ελεύθερος Στοχαστής

9 Μαΐου, 2026