Παναγιώτης Νούνης: Περί του πολιτισμού της σάρκωσης

 

Πολιτικός Στοχασμός Νούνη

#01.30.05.26

Περί του πολιτισμού της σάρκωσης

Η νεωτερικότητα λάτρεψε τον μύθο του μοναχικού ιδιοφυούς ανθρώπου: του ατόμου που δημιουργεί, επειδή, αποκόπτεται από κάθε δεσμό.

Όμως η ιστορία της επιστήμης φίλοι και φίλες μας, μας διδάσκει κάτι βαθύτερο. Ο πολιτισμός δ ε ν οικοδομήθηκε από μοναχικούς ήρωες/αντιήρωες, αλλά από κοινότητες, οικογένειες, παραδόσεις και σχέσεις εμπιστοσύνης.

Σήμερα, όμως, η κρίση δ ε ν είναι η έλλειψη ευφυΐας, αλλά η έλλειψη γνήσιων και αληθινών δεσμών. Παράγουμε περισσότερη πληροφορία από ποτέ, αλλά λιγότερη σοφία, περισσότερη δικτύωση και επικοινωνία, αλλά λιγότερη κοινωνία.

Η πάσης φύσεως εξουσία προτιμά το απομονωμένο άτομο στην εγωκεντρική συσπείρωση του Νάρκισσου εαυτού: καταναλώνει ευκολότερα, χειραγωγείται ευκολότερα, αντιστέκεται δυσκολότερα.

Η ελευθερία δεν βρίσκεται στην απόδραση από κάθε υποχρέωση, αλλά στην ικανότητα να μετατρέπεις τις σχέσεις σε χώρο αληθούς έρωτα και αγάπης, ευθύνης και δημιουργίας.

Ο άνθρωπος νομίζω ότι μεγαλουργεί, όχι όταν δεν ανήκει πουθενά και είναι σαν την καλαμιά στο κάμπο, αλλά όταν προσφέρει τον εαυτό του σε κάτι μεγαλύτερο και υπέρτερο από τον εαυτό του.

Η μοναχικότητα και ησυχία μπορεί μεν να γεννήσει εφευρέσεις. Αλλά μόνον η κοινωνία, όμως, μπορεί δε να γεννήσει πολιτισμό.

Και για να έχουμε γέννα, όρος απαράβατος και θεμελιώδης προϋπόθεση είναι η σ ά ρ κ α, σάρκα ανδρός τε και γυναικός.

Ο νέος πολιτισμός της σαρκώσεως. Ναι, ο νέος πολιτισμός της σ ά ρ κ α ς, μιας και ο Λόγος, σ α ρ ξ εγένετο!...

 Του Παναγιώτη Νούνη,

Ελεύθερος Στοχαστής