© By Panagiotis Nounis - Κείμενα τοῦ Παναγιώτη Νούνη

  Πολιτικός Σχολιασμός Νούνη #02.19.01.26 Υφίσταται άραγε, ψηφιοποίηση χ ω ρ ί ς συναίνεση ; Το ερώτημα που θέτει η κ. Laura Colocassides προς τον αξ. Βουλευτή κ. Ανδρέα Χρ. Θεμιστοκλέους δεν είναι τεχνικό αλλά είναι συνταγματικό, νομικό και βαθύτατα πολιτικό. Αγγίζει τον ίδιο τον πυρήνα της σχέσης κράτους–πολίτη σε μια δημοκρατία δικαίου. Η ψηφιοποίηση, πράγματι, είναι μέτρο διευκόλυνσης. Από τη στιγμή όμως που η Διοίκηση, επιμένει παράλογα, ότι όλα τα δεδομένα των παιδιών μας πρέπει, άνευ ουδεμίας (τεχνο)λογικής εναλλακτικής, να εισαχθούν σε ένα κεντρικό ψηφιακό σύστημα —είτε μέσω του «cy login» είτε μέσω τινός «εικονικού γονέα»— η εν λόγω υποτιθέμενη διευκόλυνση, παύει να είναι προαιρετική και μετατρέπεται σε υποχρεωτική ψηφιακή συμμόρφωση στην ψηφιακή μηχανική. Εδώ ανακύπτει νομίζω, ενδεχομένως, ένα πολύ κρίσιμο ερώτημα ευθύνης: Σε περίπτωση βλάβης, παραβίασης, απώλειας ή κακής χρήσης δεδομένων των ανηλίκων παιδιών και εγγονιών μας, ποιος φέρει άραγε τη νομική ευθύνη; Ο γονέας ...

  Πολιτικός Στοχασμός Νούνη #01.19.01.26 Η ε π ι λ ο γ ή ως θεμέλιο της Δημοκρατίας Ο πυρήνας του ζητήματος που θέτει ο αξ. Βουλευτής κ. Ανδρέας Θεμιστοκλέους δ ε ν είναι τεχνοφοβικός, καθότι είναι βαθύτατα πολιτειακός. Σε μια φιλελεύθερη δημοκρατία, η ελεύθερη ε π ι λ ο γ ή δεν αποτελεί διοικητικό «μπόνους», αλλά α π α ρ α β ί α σ τ ο δικαίωμα. Όταν το κράτος μετατρέπει ένα εργαλείο –όπως την ψηφιακή πλατφόρμα e-ΔΕΑ– σε μονοδρομική υποχρέωση, τότε, η πρόοδος παύει να είναι πρόοδος και μετατρέπεται σε πειθαρχικό μηχανισμό. Η ψηφιοποίηση, οφείλει να διευκολύνει, όχι να επιβάλλεται κραταιά από το Κράτος Λεβιάθαν. Διότι, η εξίσωση «ψηφιακός εκσυγχρονισμός = υποχρεωτικότητα» παράγει αποκλεισμούς: κοινωνικούς, ηλικιακούς, μορφωτικούς, υλικούς. Δ ε ν ζούμε όλοι στο ίδιο ψηφιακό σύμπαν. Πώς να το κάνουμε δηλαδή; Δεν ζούμε όλοι και όλοι μας στο ροζ και παρδαλό ψηφιακό συνεφάκι. Και το Κράτος που αγνοεί –σκόπιμα ή/και επιτηδευμένα- αυτή την πραγματικότητα των πολιτών του, δεν εκσυγχρονίζε...

  Πολιτικός Στοχασμός Νούνη #001.13.01.26 Η γενέθλια ημέρα της Ελληνικής Σημαίας: έρως, αγάπη και η πολιτική μορφή του ανήκειν Η Ελληνική Σημαία δ ε ν είναι απλώς ένα εθνικό σύμβολο, αλλά είναι ένα πολιτικό συμβάν διάρκειας. Από τη στιγμή που καθιερώθηκε η γεννέθλιος ημέρα, στις 13 Ιανουαρίου 1822, από την Α΄ Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου, η σημαία παίδες δ ε ν λειτουργεί ως διακοσμητικό σημείο ταυτότητας, αλλά ως μορφή σχέσης: σχέση ανθρώπου - κοινότητας, κοινότητας - έθνους, σώματος - Ιστορίας, ελευθερίας – θυσίας. Στην πολιτική φιλοσοφία, το Έθνος δεν συγκροτείται μ ό ν ο από θεσμούς και νόμους, α λ λ ά από αυτό που οι αρχαίοι προγόνοι μας ονόμαζαν ἔ ρ ω ς (έρωτας): εκείνην την εσωτερική εκρητική μανία και έλξη προς το κοινό αγαθό. Η Ε λ λ η ν ι κ ή Σημαία εγγράφει αυτόν τον έρωτα στο ορατό πεδίο και στην ιστορία της. Δεν απαιτεί απλώς υπακοή, ούτε στείρα ανεμίσματα, αλλά προκαλεί δέσιμο, συμμετοχή, διάθεση προσφοράς. Γι’ αυτό και τη σήμερον δεν είναι ουδέτερη, καθότι όποιος την ...

  Βιογραφικό Παναγιώτη Νούνη - Κοινοβουλευτικός Συνεργάτης της ΒτΑ Ο Παναγιώτης Νούνης, είναι Κοινοβουλευτικός και Επιστημονικός Συνεργάτης στην Βουλή των Αντιπροσώπων υπό του Βουλευτή και Προέδρου του Δημοκρατικού Εθνικού Κινήματος (ΔΕΚ) Ανδρέα Θεμιστοκλέους, καθώς και ιδρυτικό στέλεχος και μέλος του ΔΕΚ. Γεννήθηκε στην Καβάλα τον Ιανουάριο του 1981 και έζησε στη Θάσο και στην Κύπρο. Είναι πτυχιούχος Κοινωνικής Θεολογίας και Θρησκειολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Σπούδασε επίσης στο Τμήμα Κλασικών Σπουδών και Φιλοσοφίας καθώς και στο Τμήμα Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Κύπρου. Είναι ερευνητής Πολιτικής Φιλοσοφίας στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, με ειδικό ερευνητικό αντικείμενο τη Βιοπολιτική και συγγράφει την διατριβή του με τίτλο: «Η έννοια της σάρκας στην ιστορία της σεξουαλικότητας και στη σκέψη του Μισέλ Φουκώ». Δίδαξε κατά την εποχή της πανδημίας το Μάθημα των Θρησκευτικών στη Μέση Εκπαίδευση της Κυπριακής Δημοκρατίας (2020–2022). Υπηρε...

  Πολιτικός Στοχασμός Νούνη #01.14.01.26 Θεσμικό ε ί ν α ι το πρόβλημα! Η υπόθεση της ανώνυμης χρηματοδότησης €100.000 προς το ΑΚΕΛ δεν είναι ζήτημα ποινικό. Είναι βαθύτατα θ ε σ μ ι κ ό. Και ακριβώς γι’ αυτό, άκρως αποκαλυπτικό, λόγω του μανιώδους καννιβαλισμού του ΠτΔ μετά των συν αυτώ. Ένα κόμμα σαν το ΑΚΕΛ (ή/και το ΔΥΣΗ) που αυτοπαρουσιάζονται ως θεματοφύλακες της ηθικής, της διαφάνειας και της κοινωνικής δικαιοσύνης, το ΑΚΕΛ δ ε ν δικαιούται να μιλά και να επικαλείται την ανωνυμία όταν πρόκειται για μεγάλα χρηματικά ποσά. Η ανωνυμία δ ε ν είναι ουδέτερη. Είναι θεσμικό σκοτάδι. Και το σκοτάδι, όταν επιλέγεται, δ ε ν είναι αθώο. Το πραγματικό πρόβλημα δ ε ν είναι ότι εισπράχθηκαν χρήματα. Δεν έχω ιδέα από οικονομικά και λογιστικά. Το θέμα είναι ότι το ΑΚΕΛ απαιτεί από την κοινωνία απόλυτη καχυποψία για ό λ ο υ ς τους άλλους και απόλυτη εμπιστοσύνη για το ίδιο. Αυτό, δ ε ν είναι πολιτική ηθική, με πολιτική αρετή, αλλά είναι de facto ένας εωσφορικός κομματικός ηθικισμός. Ένα κα...

  Ευχαριστώ εκ βάθους καρδίας και πάρα πολύ όλους και όλες σας για τις δεκάδες εκατοντάδες προσωπικά μηνύματά σας, τις όμορφες ευχές σας, για τα γενέθλια μου, μου κάνατε ειλικρινά όμορφη την ημέρα μου. Ευχαριστώ επίσης, πάρα πολύ τους Φίλους/Φίλες μας καθώς και το φιλότιμο αναγνωστικό κοινό μας. 45 ετών λοιπόν!... Αντιπελάργωσις ευχών!! Παναγιώτης Νούνης 16 Ιανουαρίου, 2026

  Πολιτικός Στοχασμός Παν. Νούνη #01.12.01.26 Π ο ύ βρίσκεται το κεφάλι του φιδιού ; Η επιστολή του Γ.Γ. του ΑΚΕΛ, κ. Στέφανου Στεφάνου, προς τον εξ. ΠτΔ κ. Νίκο Χριστοδουλίδη δ ε ν απευθύνεται μόνο στον ένοικο του Προεδρικού. Απευθύνεται, εν αγνοία της, και στη συνείδηση της ίδιας της Αριστεράς. Γιατί το λέω αυτό; Διότι, πίσω από τον υψηλό τόνο και τις μεγάλες λέξεις και κουβέντες του, κρύβεται μια επικίνδυνη μετατόπιση: η ηθική αγανάκτηση αντικαθιστά τη θ ε σ μ ι κ ή απόδειξη και η πολιτική υποψία βαφτίζεται ευθύνη. Οι φίλοι και οι ψηφοφόροι του ΑΚΕΛ οφείλουν εξάπαντος να αναρωτηθούν: αυτή είναι η Αριστερά που ιστορικά υπερασπιζόταν το κράτος δικαίου, τα δικαιώματα και τις εγγυήσεις απέναντι στην αυθαιρεσία της εξουσίας; Ή μήπως, πρόκειται για μια ιδιότυπη εκδοχή «ηθικού εισαγγελέα», όπου όποιος δεν παραιτείται εγκαίρως θεωρείται a priori ένοχος; Και εδώ πρέπει να ειπωθεί το πιο δύσκολο: το πρόβλημα δεν είναι ο εκάστοτε Πρόεδρος. Το πρόβλημα είναι η ίδια η διοίκηση του ΑΚΕΛ (κα...

Πολιτικοϊστορικός στοχασμός Νούνη #002.11.01.26 Κριτικός Σχολιασμός επί του κειμένου του Βουλευτή κ.Α.Θεμιστοκλέους για τη "Στάση του Νίκα" και ο ρόλος της Αυτοκράτειρας Θεοδώρας Το κείμενο του αξ. Βουλευτή κ. Ανδρέα Θεμιστοκλέους χρησιμοποιεί πολύ εύστοχα τη Στάση του Νίκα (532 μ.Χ.) ως καθρέφτη σύγχρονων πολιτικών παθών. Η αφήγηση είναι ζωντανή, γλαφυρή και λειτουργική ως παραβολή: οι Δήμοι (Πράσινοι–Βένετοι) εμφανίζονται στην σκέψη του ως προνεωτερικά «κόμματα», ενώ ο γνωστός Ιππόδρομος ως δημόσια σφαίρα, και η κρατική βία ως τελικός ρυθμιστής όταν οι θεσμοί καταρρέουν. Ωστόσο, η αναλογία με το σήμερα, αν και ρητορικά ισχυρή και εύλογη, απαιτεί πολιτική διάκριση και φειδώ. Ιστορικά, η εξέγερση δ ε ν ήταν απλώς «οπαδική». Συνέπλεκαν πολύπλοκα αίτια, όπως, κοινωνική δυσαρέσκεια, φορολογική πίεση, μία ελίτ που έβλεπαν συμφέροντα να πλήττονται, και μια κρίση νομιμοποίησης της εξουσίας του Ιουστινιανού του Α΄. Η δε απόφαση βίαιης καταστολής —με τον ρόλο του Βελισάριου— σφρά...

  Πολιτικός Στοχασμός Νούνη #01.11.1.26 Παρακμιακά κόμματα, παράγουν, παρακμιακή πολιτική   Η δημόσια τοποθέτηση της αξ. Πρώτης Κυρίας κ. Φιλίππας Καρσερά Χριστοδουλίδη, οφείλω να ομολογήσω ότι δεν αποτελεί ούτε ξέσπασμα συναισθηματικής άμυνας ούτε προσπάθεια φίμωσης της κριτικής.   Αποτελεί, αντιθέτως, μια σπάνια πράξη ρωμαλέας πολιτικής ευθύνης σε ένα περιβάλλον όπου η ανευθυνότητα βαφτίζεται «ελευθερία λόγου» και η συκοφαντία μεταμφιέζεται σε δήθεν έλεγχο. Η Πρώτη Κυρία, δ ε ν αρνείται τη δημόσια λογοδοσία. Αρνείται όμως κατηγορηματικά τη δολοφονία χαρακτήρα. Δεν επικαλείται ασυλία λόγω ιδιότητας, αλλά προφανώς δηλώνει ρητά, ότι η ιδιότητά της ως συζύγου του αξ. ΠτΔ κ. Νίκου Χριστοδουλίδη δεν συνιστά ούτε άλλοθι ούτε προνόμιο. Αυτό, σε μια πολιτική κουλτούρα που έχει μάθει να συγχέει το αξίωμα με την αυθαιρεσία, είναι στάση αρχής. Ξεκάθαρες κουβέντες. Η επιλογή της αποχώρησης δ ε ν είναι υποχώρηση, αλλά είναι νομίζω μία ηθική αποσυμπίεση των θεσμών. Όταν ...