© By Panagiotis Nounis - Κείμενα τοῦ Παναγιώτη Νούνη

  Πολιτικός Στοχασμός Νούνη #01.06.02.26 Υπεράσπιση των θετικών στοιχείων της κ. Ιωάννας Φωτίου (Annie Alexui) Σε μια κοινωνία που συχνά φιμώνει ποικιληδόν τους τω όντι άβολους και αδικημένους της ζωής, η ενοχλητική φωνή της Άννης, μέσω των ΜΚΔ, έχει σημαίνουσα αξία από μόνη της. Το θετικό στοιχείο της δεν είναι η αλάθητη κρίση της — κανείς δεν την έχει — αλλά η μετωπική ρήξη της με τη βολική σιωπή διεφθαρμένων μηχανισμών εξουσίας. Εκεί όπου οι θεσμοί καθυστερούν, ο πολίτης που επιμένει φέρνει το θέμα στο φως με τίμημα την έκθεση. Αυτό, πολιτικά, είναι ημερήσια διάταξη από τα κάτω προς τα άνω: αφού (εξ)αναγκάζει την εξουσία να απαντήσει επί της ουσίας, όχι να αναπαυθεί στην ισχύ της. Η φιλόσοφος Χάνα Άρεντ, μας θυμίζει ότι ο δημόσιος χώρος, γεννιέται, όταν κάποιοι τολμούν να μιλήσουν, δημόσια. Ακόμη κι αν κάνουν λάθη, η παρρησία και το ελευθεροστομείν είναι προϋπόθεση ελευθερίας. Η κοινωνία, δεν χρειάζεται μόνο «ορθές» φωνές, χρειάζεται το θάρρος της δημόσιας και επώνυμης καταγγελί...

  Πολιτικός Στοχασμός Νούνη #01.03.02.26 Η ιστορική μνήμη και η σύγχρονη πολιτική αναγέννηση (Κατά του Εθνοφυλετισμού) Η πολιτική ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας φέρει βαριά ίχνη εθνοφυλετικών συγκρούσεων που δ ε ν υπήρξαν απλώς κομματικές, αλλά βαθύτατα πολιτειακές και ταυτοτικές. Σε κρίσιμες ιστορικές στιγμές, ο κυπριακός ελληνισμός κλήθηκε να απαντήσει σε υπαρξιακά ερωτήματα: τη σχέση του με την Ελλάδα, το νόημα της κρατικής υπόστασης, τα όρια του ρεαλισμού και της ιστορικής αποστολής. Οι απαντήσεις που δόθησαν, συχνά υπό το βάρος του φόβου και λοιπών τινών συμπλεγμάτων του συλλογικού ασυνείδητου, γεωπολιτικής πίεσης και συλλογικού τραύματος, παρήγαγαν λόγο απόλυτο, άκαμπτο και ενίοτε διχαστικό, ελέω του θεοστυγούς εθνοφυλετισμού. Ο πολιτικός συντηρητισμός, ο εθνοφυλετισμός και η βεβαιότητα της (είτε ακροδεξιάς είτε ακροαριστεράς) «μοναδικής αλήθειας» δ ε ν υπήρξαν ιδεολογικές ιδιοτροπίες. Υπήρξαν κοινωνικές αντιδράσεις σε έναν κόσμο που μεταβαλλόταν βίαια και απρόβλεπτα. Ωστό...

  Πολιτικός Σχολιασμός Νούνη #02.19.01.26 Υφίσταται άραγε, ψηφιοποίηση χ ω ρ ί ς συναίνεση ; Το ερώτημα που θέτει η κ. Laura Colocassides προς τον αξ. Βουλευτή κ. Ανδρέα Χρ. Θεμιστοκλέους δεν είναι τεχνικό αλλά είναι συνταγματικό, νομικό και βαθύτατα πολιτικό. Αγγίζει τον ίδιο τον πυρήνα της σχέσης κράτους–πολίτη σε μια δημοκρατία δικαίου. Η ψηφιοποίηση, πράγματι, είναι μέτρο διευκόλυνσης. Από τη στιγμή όμως που η Διοίκηση, επιμένει παράλογα, ότι όλα τα δεδομένα των παιδιών μας πρέπει, άνευ ουδεμίας (τεχνο)λογικής εναλλακτικής, να εισαχθούν σε ένα κεντρικό ψηφιακό σύστημα —είτε μέσω του «cy login» είτε μέσω τινός «εικονικού γονέα»— η εν λόγω υποτιθέμενη διευκόλυνση, παύει να είναι προαιρετική και μετατρέπεται σε υποχρεωτική ψηφιακή συμμόρφωση στην ψηφιακή μηχανική. Εδώ ανακύπτει νομίζω, ενδεχομένως, ένα πολύ κρίσιμο ερώτημα ευθύνης: Σε περίπτωση βλάβης, παραβίασης, απώλειας ή κακής χρήσης δεδομένων των ανηλίκων παιδιών και εγγονιών μας, ποιος φέρει άραγε τη νομική ευθύνη; Ο γονέας ...

  Πολιτικός Στοχασμός Νούνη #01.19.01.26 Η ε π ι λ ο γ ή ως θεμέλιο της Δημοκρατίας Ο πυρήνας του ζητήματος που θέτει ο αξ. Βουλευτής κ. Ανδρέας Θεμιστοκλέους δ ε ν είναι τεχνοφοβικός, καθότι είναι βαθύτατα πολιτειακός. Σε μια φιλελεύθερη δημοκρατία, η ελεύθερη ε π ι λ ο γ ή δεν αποτελεί διοικητικό «μπόνους», αλλά α π α ρ α β ί α σ τ ο δικαίωμα. Όταν το κράτος μετατρέπει ένα εργαλείο –όπως την ψηφιακή πλατφόρμα e-ΔΕΑ– σε μονοδρομική υποχρέωση, τότε, η πρόοδος παύει να είναι πρόοδος και μετατρέπεται σε πειθαρχικό μηχανισμό. Η ψηφιοποίηση, οφείλει να διευκολύνει, όχι να επιβάλλεται κραταιά από το Κράτος Λεβιάθαν. Διότι, η εξίσωση «ψηφιακός εκσυγχρονισμός = υποχρεωτικότητα» παράγει αποκλεισμούς: κοινωνικούς, ηλικιακούς, μορφωτικούς, υλικούς. Δ ε ν ζούμε όλοι στο ίδιο ψηφιακό σύμπαν. Πώς να το κάνουμε δηλαδή; Δεν ζούμε όλοι και όλοι μας στο ροζ και παρδαλό ψηφιακό συνεφάκι. Και το Κράτος που αγνοεί –σκόπιμα ή/και επιτηδευμένα- αυτή την πραγματικότητα των πολιτών του, δεν εκσυγχρονίζε...

  Πολιτικός Στοχασμός Νούνη #001.13.01.26 Η γενέθλια ημέρα της Ελληνικής Σημαίας: έρως, αγάπη και η πολιτική μορφή του ανήκειν Η Ελληνική Σημαία δ ε ν είναι απλώς ένα εθνικό σύμβολο, αλλά είναι ένα πολιτικό συμβάν διάρκειας. Από τη στιγμή που καθιερώθηκε η γεννέθλιος ημέρα, στις 13 Ιανουαρίου 1822, από την Α΄ Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου, η σημαία παίδες δ ε ν λειτουργεί ως διακοσμητικό σημείο ταυτότητας, αλλά ως μορφή σχέσης: σχέση ανθρώπου - κοινότητας, κοινότητας - έθνους, σώματος - Ιστορίας, ελευθερίας – θυσίας. Στην πολιτική φιλοσοφία, το Έθνος δεν συγκροτείται μ ό ν ο από θεσμούς και νόμους, α λ λ ά από αυτό που οι αρχαίοι προγόνοι μας ονόμαζαν ἔ ρ ω ς (έρωτας): εκείνην την εσωτερική εκρητική μανία και έλξη προς το κοινό αγαθό. Η Ε λ λ η ν ι κ ή Σημαία εγγράφει αυτόν τον έρωτα στο ορατό πεδίο και στην ιστορία της. Δεν απαιτεί απλώς υπακοή, ούτε στείρα ανεμίσματα, αλλά προκαλεί δέσιμο, συμμετοχή, διάθεση προσφοράς. Γι’ αυτό και τη σήμερον δεν είναι ουδέτερη, καθότι όποιος την ...

  Βιογραφικό Παναγιώτη Νούνη - Κοινοβουλευτικός Συνεργάτης της ΒτΑ Ο Παναγιώτης Νούνης, είναι Κοινοβουλευτικός και Επιστημονικός Συνεργάτης στην Βουλή των Αντιπροσώπων υπό του Βουλευτή και Προέδρου του Δημοκρατικού Εθνικού Κινήματος (ΔΕΚ) Ανδρέα Θεμιστοκλέους, καθώς και ιδρυτικό στέλεχος και μέλος του ΔΕΚ. Γεννήθηκε στην Καβάλα τον Ιανουάριο του 1981 και έζησε στη Θάσο και στην Κύπρο. Είναι πτυχιούχος Κοινωνικής Θεολογίας και Θρησκειολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Σπούδασε επίσης στο Τμήμα Κλασικών Σπουδών και Φιλοσοφίας καθώς και στο Τμήμα Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Κύπρου. Είναι ερευνητής Πολιτικής Φιλοσοφίας στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, με ειδικό ερευνητικό αντικείμενο τη Βιοπολιτική και συγγράφει την διατριβή του με τίτλο: «Η έννοια της σάρκας στην ιστορία της σεξουαλικότητας και στη σκέψη του Μισέλ Φουκώ». Δίδαξε κατά την εποχή της πανδημίας το Μάθημα των Θρησκευτικών στη Μέση Εκπαίδευση της Κυπριακής Δημοκρατίας (2020–2022). Υπηρε...